Глиф (желт.-шира. γλύφω «хадайо; огуш яздан») — графема билгала графикца (наггахь масех цхьаьнатесна графема — хӀоттаман глиф), — я графемин деккъа дакъош гуш долу (масала — диакритикин хьаьрк) йозан дакъа. Хуьйцуш я контексте хьаьжжина хаьржина, цхьа символ гойтуш шиъ я сов глифах, вовшенна аллографаш олу.

Гарнитурехь a элп гойту тайп-тайпана глифаш Zapfino[en]

Нагахь графема — текстан барам балахь, тӀаккха глиф — графикин барам бу.

ЭтимологиНисйе

Викидошам чохь бу йаззам «глиф»
 
Астрологин глифаш, алсама лелош йолу малхбуза седажайнехь

Термин схьадаьлла glyphe дешах, иза леладора французийн антиквараша (1701 шарахь дуьйна), шен рогӀехь цара схьаэцна желт. γλυφή [glyphē] «хир» хандешах γλύφω [glýphō] «хадайо; огуш яздо» (гергара ду лат. glubere «хьаькхна дӀацӀандан» а, инг. cleave «хьакха, даккха»).

 
Цолькин рузман 10-гӀа а, 20-гӀа а денош гойту майян глиф

Амма дуьххьара глифаш дашо шена терго яхийтира европахойн 1840-гӀа шераш долалуш Фредерик Кезервудан майя цивилизацин маьӀна делланза глифийн суьрташца, гравюрашца а, литографица а.

АрхеологиНисйе

Археологехь глиф — тӀулган (петроглиф) я дитт тӀехь аьгна я йиллина символ. И хила тарло пиктограмма я идеограмма, я йозан системан дакъа, масала дешдекъан йоза я логограмма.

Жайнаш зорба тохарНисйе

 
Юкъара символаш s (ſ) а, i а, гайтина цхьа глиф санна